وصف مىكنيد ، حال آن كه شما ، شماييد ؟ فرمود : او تفسير اين سخن خداوند متعال : « إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ . . . . » « 1 » را مىدانست . شايد دل انگيزترين سخنى كه در اين زمينه گفته شده ، سخن امام على عليه السّلام باشد كه فرموده است : « و اعلموا انّ هذا القرآن هو النّاصح الّذى لا يغشّ ، و الهادى الّذى لا يضلّ ، و المحدّث الّذى لا يكذب ، و ما جالس هذا القرآن احد الّاقام عنه بزيادة او نقصان : زيادة فى هدى ، او نقصان من عمى . و اعلموا انّه ليس على احد بعد القرآن من فاقة ، و لا لاحد قبل القرآن من غنى ؛ فاستشفوه من ادوائكم ، و استعينوا به على لأوائكم ، فانّ فيه شفاء من اكبر الدّاء و هو الكفر و النّفاق و الغىّ و الضّلال . فاسئلوا اللّه به و توجّهوا اليه بحبّه ، و لا تسئلوا به خلقه . انّه ما توجّه العباد الى الله تعالى بمثله . . . فانّه ينادى مناد يوم القيامة : الا انّ كلّ حارث مبتلى فى حرثه و عاقبة عمله غير حرثة القرآن . فكونوا من حرثته و اتباعه و استدلّوه على ربّكم و استنصحوه على انفسكم ، و اتّهموا عليه آراءكم و استغشّوا فيه اهواءكم . . . » « 2 » « و بدانيد كه اين قرآن اندرزگوى خير خواهى است كه نيرنگ نمىزند ، و راهنمايى است كه گمراه نمىكند ، و سخنگويى است كه دروغ نمىگويد . احدى با اين قرآن همنشينى نكرد ، مگر آن كه از نزد او برخاست ، با افزايش يا با كاهشى : افزايشى در هدايت ، يا كاهشى در نابينايى . و بدانيد كه پس از قرآن احدى را نيازى نماند ، و پيش از قرآن احدى را بىنيازى نباشد . حال كه چنين است ، درمان دردهايتان را از قرآن بخواهيد ، و براى رفع گرفتاريهايتان از قرآن مدد بجوييد ، كه قرآن درمان بزرگترين دردهاست كه كفر و نفاق و كجروى و گمراهى است . قرآن را در نيايش به درگاه خداوند وسيله قرار دهيد ، و در پرتو دوستى

--> ( 1 ) قصص / 85 ( 2 ) نهج البلاغه ( دكتر صبحى صالح ) ، خ 176